வீட்டை மாற்றிப் பார் 
கல்யாணம் பண்ணிப்பார், வீட்டைக் கட்டிப் பார் என்று சொன்னவர்கள் ஏனோ வீட்டை மாற்றிப் பார் என்று சொல்லவில்லை.
அவர்களுக்கென்ன வீடு மாற்றும் தேவை இல்லாத பாக்கியவான்கள். எந்த ஊரில் பிறந்தார்களோ அதே ஊரிலேயே இறுதி வரையில் வாழ முடிகிறவர்கள் புண்ணியம் செய்தவர்கள். பல வருடங்கள் வாழ்ந்த வீட்டைஒழிப்பது என்பது, அதுவும் இனிமேல் எங்கேயும் போகப் போவதில்லை என்று நினைத்துக் கொண்டு சேர்த்த சாமான்களை மூட்டை கட்ட வேண்டும் என்றால் முழி பிதுங்குகிறது.
பழைய ஃபைல்கள் இருக்கும் பெட்டியை ஒழித்த என் கணவர் ஒரு ஃபைலை என் முன் போட்டார். "இது வேண்டுமா பார்.." நான் மஸ்கட் போன புதிதில் என் அம்மா எனக்கு எழுதிய கடிதங்கள். எழுதி பழக்கம் இல்லாததால் சிறு குழந்தையின் கையெழுத்தைப் போல, "உன் உடம்பு ஏன் இளைத்தாற்போல் இருக்கிறது? " உடம்பை கவனித்துக் கொள்.." என்று ஆதுரத்துடன் அம்மா எழுதிய கடிதத்தை எப்படி கிழிப்பது?
"இது யார் கல்யாண செலவு அப்பா? ஒரு சீமந்தமும் நடந்திருக்கிறது? நாலு நாள் சத்திர வாடகை நாலாயிரம் ரூபாயா? இன்டரெஸ்டிங்..! வைத்துக் கொள்ளலாம். " என் மகன் ஒரு ஃபைலை எடுத்து வைத்தான்.
என் குழந்தைகளின் ரிப்போர்ட் கார்டுகள். ஹெல்த் ரெகார்டுகள். இவையெல்லாம் என் பொக்கிஷங்கள் இல்லையா? இதைத் தவிர இன்சூரன்ஸ ஃபைல்கள். இவற்றில் எதையும் களைய முடியாது.
நான் சேமித்த புத்தகங்களில் சிலவற்றை ஆர்வமுள்ளவர்களுக்கு அளித்து விட்டேன். மற்றவற்றை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
சமயலறைக்குள் வந்தால் 1987 லிருந்து என்னோடு பயணிக்கும் ஸ்ரீரங்கத்தில் வாங்கிய தோசைக்கல். அதைப் போன்ற கனமான கல் இப்போது கிடைப்பது இல்லை. கல் சட்டியை விட முடியுமா? நல்ல வேளை பரணி எனப்படும் பீங்கான் ஊறுகாய் ஜாடிகள் என்னிடம் கிடையாது. வீட்டு வேலை செய்த பெண்ணிடம் கொடுத்த ஒரு பிரெஸ்டிஜ் ஐந்து லிட்டர் குக்கர் மற்றும் சிறிய குக்கர் தவிர இன்னும் இரண்டு குக்கர்கள் இருக்கின்றன.
"எவ்வளவு குக்கர்கள் வைத்துக் கொள்வாய் அம்மா?"
"மஸ்கெட் ஜாகைக்காக ஒன்று, சென்னை ஜாகைக்காக ஒன்று.."
இதைத் தவிர திவசம் போன்ற விசேஷங்களுக்காக சமைப்பதற்காக வாங்கப்பட்ட பித்தளை, வெண்கலப் பாத்திரங்கள். நல்ல வேளை கண்ணாடி பாத்திரங்களை முன்பே என் மருமகளிடம் கொடுத்து விட்டேன்.
இதைத் தவிர கொலு பொம்மைகள் மற்றும் ஷோ கேஸ் கிரிஸ்டல் பொம்மைகள். இவற்றை நல்லபடியாக உடையாமல் கொண்டு போக வேண்டும்.
ஷூ ராக்கை திறந்தால் என் கணவரின் காலணிகள்தான் இடத்தை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. வீட்டில் போட்டுக் கொள்ளும் செருப்பு நான்கு ஜோடி, வாக்கிங் செல்லும் போது அணிந்து கொள்ள நாலு அல்லது ஐந்து ஜோடி(வாக்கிங் செல்வதே கிடையாது என்பதுதான் ஹை லைட்).
இங்கே ஒரு விஷயம் சொல்லியாக வேண்டும், என் கணவருக்கு ஷாப்பிங் செய்வது மிகவும் பிடிக்கும். நான் எனக்கு ஒரு புடவை போதும் என்றால் கூட நாலு புடவைகள் வாங்கித் தரும் ரகம். (அதிரா காதில் புகை வருகிறதா?) அவரோடு கடைக்குச் செல்லும் பொழுது ஒரு கட்டத்தில் நானும் என் குழந்தைகளும் அவரை பிடித்து இழுத்து வர வேண்டும். அதனால் *அவருக்கு மனைவி மட்டும் ஒன்று. மற்ற எல்லாமே இரண்டுக்கு மேல்தான். இத்தனை சாமான்களையும் இப்போது மூட்டை கட்டி ஆக வேண்டும். சக்தி கொடு... இறைவா..!
*இதற்கு கில்லர்ஜியின் கேள்வி என்னவாக இருக்கும் என்பதை யூகிக்க முடிகிறது.
